ఆధ్యాత్మికం,

 

“ఆరోగ్యం భాస్కరాత్ ఇచ్చేత్”

మయూరమహాకవికృతం శ్రీ సూర్య శతకమ్

సూర్యస్తుతిరూపమగు మనోహర సంస్కృత కావ్యము – భావార్థ వివరణ సహితము

వ్యాఖ్యాత : బ్రహ్మశ్రీ పోతూరి సీతారామాంజనేయులు గారు

సూర్యద్యుతి (ప్రభా) వర్ణనమ్ (4)

వ్రభ్రశ్యత్యుత్తరీయ-త్విషి తమనీ సము-ద్వీక్ష్య వీతావృతీన్ర్సా –

గ్జంతూం స్తంతూన్యథా యా-నతను వితనుతే-తిగ్మరోచిర్మరీచీన్

తే సాంద్రీభూయ సద్యః-క్రమవిశదదశా-శాదశాలివిశాలం

శశ్వత్సంపాదయంతో-బరమమలమలం-మంగళం వో దిశంతు. (4)

భావార్థం:

రాత్రి సమయమున లోకములు అన్నియు చీకటితో నిండిపోయెను. అట్లు అవి తమపై నల్లని ఉత్తరీయమును (దుప్పటిని)కప్పుకొనెనేమో అనునట్లు తోచుచుండెను. క్రమముగా రాత్రి ముగియుచుండెను. చీకటులు తొలగసాగెను. ఆయా ప్రాణుల ఒడళ్ళపై ఏ ఆవరణమును (కప్పడమును) లేనట్లు తోచుచుండెను. అంతలో తూర్పున ముందుగా ఉదయించుచుండిన సూర్యుడు వారికి ఆచ్చాదనమునకై తెల్లని వస్త్రమును (కప్పుకొనుటకై) అందజేయదలచెను. అందులకై మొదట దారములను పడుగుగా ప్రసరింపజేయ (పరచ)వలయును గదా! ప్రాతఃకాలపు రవి ఆ పని చేసెను. ఆ పడుగుదారములు క్రమముగా దట్టమగుచు తెల్లని అంచులు గల విశాలమగు తెల్లని వస్త్రముగా నయ్యెను. ఉదయించు రవికిరణములే అట్టి పడుగుదారములు; అవి క్రమముగా దట్టమగుటతో తెల్లనగుచు విండారిన పది దిక్కుల అంచులే సూర్యుడు అను నేతగాడు నిర్మించు తెల్లని వస్త్రపు అంచులు. అతని ఆ కిరణముల కాంతులతో పూర్ణముగా తెల్లనైన ఆకాశమే చివరకు ఏర్పడిన వస్త్రము. అనుకొనుచో ఇట్లు ప్రాణులకై తెల్లని వస్త్రమును నిర్మించి ఇచ్చుటకు దారములుగా ఉపయోగపడు ఏ సూర్యకిరణములు కలవో అవి మీకు శుభమును కలుగజేయునుగాక!