ఈ భక్తులు మాకొద్దు - నాటకం - రచన - తిరుమల వెంకటస్వామి

పుస్తక ప్రపంచం

ఈ భక్తులు మాకొద్దు - నాటకం - రచన - తిరుమల వెంకటస్వామి

నేటి కుహనా  భక్తి ధోరణికి నాటకరూపం

కలియుగంలో భక్తి పర్వం వింతపోకడలు పోతోంది అన్నది సత్యం. పాప ప్రక్షాళనం కోసమో, పుణ్యపు పాళ్ళని   పెంచుకోవడానికోఅవలంబించే సులభతరమైన మార్గం 'భక్తి' గా మారింది అన్నది   కూడ సత్యమే. ఆధ్యాత్మిక పరంగా కాకుండా, ముక్తి సోపాలను అధిరోహించే ప్రయత్నంలో భాగంగా కాకుండా, తమ తమ యిష్ట దైవాలని తమ స్వార్థంతో అక్రమంగా   సంపాధించిన  సొమ్ములను కానుకలుగా దేవాలయ హుండీల లో కానుకలుగా సమర్పించి తమ మేళ్ళు, తమకనుకూలంగా, స్వప్రయోజనాలు సమకూరేలా కోరుకుంటే మానవ సంరక్షకులైన దేవతల హృదయావేదనలు ఎలా ఉంటాయో, తెలియజెప్పిన నాటక రచన 'ఈ భక్తులు మాకొద్దు'. సంపాదించిన ధనానికి త్యాగస్వభావం సమకూరితేనే సార్థకత చేకూరుతుంది అన్నది సత్యం. నిస్స్వార్థ, సచ్చీలతలచే సంపాదించిన సొమ్ము   ఫలాపేక్ష లేకుండా   దానధర్మాలు చేసి, దైవ కైంకర్యాలకు తమ తమ ధనాన్ని వినియోగించాలన్న సందేశాన్ని అందించిన రచన.  ఈ రచనలో వినాయకుడు, సుబ్రహ్మణ్యస్వామి, శంకరుడు, వెంకటేశ్వరస్వామి, దేవేంద్రుడు, బ్రహ్మ సరస్వతి, విష్ణుమూర్తి, కుబేరుడు, వకులాదేవి, గోవిందరాజులు యిత్యాది దేవతలందరితోపాటు భక్తులతో నారదుడు సూత్రధారిగా, సమన్వయము చేయడం, భక్తిప్రపత్తుల్ని బేరీజు వెసుకుని, కలియుగ భక్తులు మాత్రం మాకొద్దు అని  దేవతలందరూ  తీర్మానించడంతో  నాటకం  ఆలోచనాత్మకంగా   ముగుస్తుంది.  గతజన్మలో చేసుకున్న పుణ్యం వల్లనే భక్తులు ధనవంతులుగా, ఐశ్వర్యవంతులుగా, జన్మించి సుఖసంతోషాలను అనుభవించడం, సత్యం మరచిపోయి, మనోబుద్దుల వైకల్యాల చేత   ప్రలోభులై వారి దైవాలని కూడా ప్రలోభపెట్టి హిన స్థితికి మానవులు చేరుకుకోవడం, మల్లి మల్లి జన్మకు కారకులై హీనాతిహీన జీవనం గడుపుకోవడానికి పునాదులు వేసుకుంటున్నారని దేవతల పక్షాన శివుడు చెప్పడం, వినాయకుడు కోపోద్రేకుడై సత్కర్మలు చేసి నీతి నిజాయితీలతో ధర్మబద్ధంగా జీవితాన్ని గడపకపోతే, జనులు చెడిపోవడం తథ్యం అని వివరిస్తాడు. చివరిలో ధర్మం తప్పితే దానవులు, నీతి తప్పితే నీచులు, మానవత్వం మరచితే మహా రౌరవాది నరకాలను అనుభవిస్తారని హెచ్చరిక చేస్తారు. తత్ఫలితంగా, ఎలాంటి భక్తులు కావాలో దేవతలందరినీ నారదుడు కోరగా, 'ధర్మపరాయణులై, ధర్మార్జన పరులై, కుటుంబం, రాష్ట్రం, దేశక్షేమం మనసా వాచా కోరుకునే భక్తులుంటే తమకు ఏంతో ముద్దు కాని, మరెలాంటి భక్తులు వద్దు కాక వద్దు అని దేవతలందరూ వక్కాణించారు. అంతే కాక, పాపిష్టి సొమ్ముతో, కోరరాని కోర్కెలు తీర్చమనే అన్యాయపు భక్తులతో హుందీలద్వారా కోర్కెలు తీర్చుకునే ప్రయత్నాలు చేయరాదని, 'ఈ భక్తులు మాకొద్దు' అని గణపతి, కుమారస్వాములు ప్రతిపాదించగా, మిగతా దేవతలందరూ గొంతు కలపగా, నాటకం ఆలోచనాత్మకంగా ముగుస్తుంది. రచన ప్రదర్శనతో మరింతగా ప్రతిభను సంతరించుకుంటుంది అని చదువరులకు అనిపించక మానదు. రచన ఆద్యంతం ఆసక్తిదాయకంగా, ఆలోచనాత్మకంగా చదివిస్తుంది.  కలియుగదైవం తిరుమలేశుడు చుట్టూ యితర దైవాలతో అలంకరించిన ముఖచిత్రం బాగుంది.

 

  

 

వ్యక్తిత్వ వికాసానికి బంగారు బాట పరచిన 'పూలబాట'

వ్యక్తిత్వ వికాసానికి బంగారు బాట
పూలబాట ప్రచురణలు

'మీ జీవితాన్ని తీర్చిదిద్దుకునేందుకు స్ఫూర్తినిచ్చే సలహాలు - ఆత్మీయ సూచనలు - ఒక సవినయ సమర్పణాగా 'మానవతా విలువలతో కూడిన వ్యక్తిత్వ వికాసం' అంశంగా తీసుకున్నారు - యిద్దరు ప్రజ్ౙావంతులు, అనుభవజ్ౙులు అయిన ఆచార్య వంగపల్లి విశ్వనాధం మరియు వేగేశ్న గోవిందరాజు, తమ పూలబాట ప్రచురణల ద్వారా. యువతకు, ప్రత్యేకంగా విద్యార్ధిలోకానికి ఒక దివ్యజ్యోతిప్రకాశం గా భావించదగ్గ కరదీపికలు అని చెప్పాలి. భాగ్యనగరం లో నాలుగు దశాబ్దాలుగా తిరుగులేని విధంగా నడుస్తున్న 'యువభారతీ - సాహితీ సంస్కౄతిక సంస్థ స్ఫూర్తితో, గోరంత దీపం - కొండంత వెలుగు, మంచి పుస్తకం నీడన - మీ మనసెంతో చల్లన, అన్న భావానికి కార్యరూపాన్నిచ్చే దిశలో, కనీసం పది లక్షల ప్రతులు నేటి యువతరానికి అందించాలనే సదుద్దేశ్యంతో, సంత్సంకల్ప లక్ష్యంతో, ముందుకు సాగుతున్నారు - పూలబాట ప్రచురణల కార్యకర్తలు.

పూలబాట ప్రచురణ సంస్థ - ముచ్చటగా మూడు ప్రచురణలు తెలుగులో యువలోకానికి అందించిన తీరు వర్ణణాతీతం. వీటిలోని సారం చెప్పాలంటే అవి ఈ విధంగా వున్నాయి.
'మీ మార్గం - మీ గమ్యం' (కరదీపిక ప్రచురణ)

మానవతా విలువలతో కూడిన వ్యక్తిత్వ వికాసం - 'మీ మార్గం - మీ గమ్యం' అన్న కరదీపిక లో యిచ్చిన సందేశం - 'మీ జీవితాన్ని తీర్చిదిద్దుకునేందుకు స్ఫూర్తినిచ్చే సలహాలు, ఆత్మీయ సూచనలు - ఒక సవినయ సమర్పణ చేశారు. 'మీరు ఉన్నతంగా ఎదగటానికి మీకు ప్రపంచం కావాలి, మీరు ఎదిగిన తరువాత ప్రపంచానికి మీరు కావాలీ - అందుకే, ప్రపంచం మీకోసం ఎదురుచేసేలా మీరు ఎదగాలీ అని యువతకు యిచ్చిన స్ఫూర్తిదాయకమైన సందేశం పుస్తకం కవరే ఆకర్షదాయకంగా, ఆలోచనాత్మకంగా వుంది అని చెప్పక తప్పదు. మంచి ప్రేరణాలే మంచి పునాదులవుతాయి, మంచి పునాదులు సత్ఫలితానిస్తాయి అని శుభారంభం చేస్తూ, విఘ్నేశ్వరుడినుంచి మనం పొందే ప్రేరణ ద్వారా అందించిన కరదీపికని చదివి, ఆచరణకు పూనుకుంటే, విజయాన్ని పొందటం సుసాధ్యం అవుతుంది, జీవితం ధన్యమౌతుంది అని ప్రచురణకర్తలు ఆశించినట్లుగానే ఫలితాలు రాక మానవు అని పుస్తకసారమే చెబుతోంది. విజయవంతమైన జీవితానికి, ఆత్మవిశ్వాసం పొంచుకోవటానికి, మంచి ఆలోచనలే మంచి జీవితానికి పునాది అని ప్రేరేపిస్తూ అందించిన 'పరిశీలించదగిన ఆలోచనలూ, ఆలోచనకు స్ఫూర్తినిచ్చే ఆణిముత్యాలు, వీటిని తీరికగా, దౄష్టి, మనసు కేంద్రీకరించి ప్రతీ యువలోకం, యువప్రతినిధి తప్పక చదివి, ఆచరణకు నోచుకొని, జీవితంలో సఫలీకౄతులవుతారని చెప్పక తప్పదు.
కొసమెరుపు

కొసమెరుపు గా, జీవితంలో విజయం సాధించడానికి - 'ఎది నాకై నేను చేసుకుంటున్న నా వాగ్దానం' అన్న సూచనలు పుస్తకానికి ఆకర్షణ అని చెప్పాలి.
అక్షరసేవ

అక్షరరూపంలో 'నారాయణ సేవా అని విన్నవించుకుంటూ, మంచి ఆలోచనలు సమాజానికి మేలు చేస్తాయి, మంచి పుస్తకాలనే చదువుతూ వుండాలి అని వివరిస్తూ - 'వొట్టి మాటలు కట్టిపెట్టి, గట్టి మేల్ తలాపెట్టడానికీ వారి వంతు కౄషి, ఉడతా భక్తిగా మనం చేస్తూండాలీ అని సందేశం యివ్వడం కూడ మరో ఆకర్షణ.

ప్రతిరోజు కొద్దిపాటి సమయాన్ని మంచి పుస్తకాలు చదవటానికి కేటాయించటం మరువరు కదా! అందరూ ఇలా కౄషి చేస్తే, అందరి జీవితాలలోను ఆనందం వెల్లివిరుస్తుంది.
విధిగా షరతులు

ముందుగా మంచి మనస్సు ఉండాలి. ప్రారంభించడానికి కొంచెం ధైర్యం, చొరవ కావాలి. కొనసాగించడానికి చాలా కౄషి కావాలి. పూర్తి చేయడానికి గట్టి పట్టుదల కావాలి.
మీ మంచి మనస్సుని మేల్కొలిపి ముందుకు సాగుతోపొండి - అన్న సందేశంతో, అందరి మంచిని కాంక్షిస్తూ - అందించిన ఈ ప్రచురణ ప్రతీ గౄహ గ్రంధాలయంలో ఉంచుకోవాల్సిన పుస్తకం అని చెప్పక తప్పదు.
'పూలబాటా ప్రచురణ సంస్థకు స్ఫూర్తినిచ్చిన యువభారతి సంస్థ సూక్తి.
'చుట్టూరా ఆవరించుకుని వున్న చీకటిని తిట్టుకుంటూ వూరికే కూర్చోవడం కంటే, ప్రయత్నించి ఎంత చిన్న దీపాన్నయినా వెలిగించడం మంచిది."
మరికొన్ని ఆలోచనలు :
పంచాక్షరి:
- దేశాన్ని అంటే దేశంలోని ప్రజలను, ప్రేమించేవాడు ఎప్పుడూ, తప్పుడు పనులు చేయడు.
- దేశాన్ని ప్రేమించడం, మంచిని పెంచడం - ఈ రెండు లక్షణాలూ, ఏ జాతికైనా, ఎప్పటికప్పుడు చేవను సంపాదించి పెడతాయి.
- నీకు చదువు వచ్చిందంటే, నీ గుండె దీపం వెలిగిందన్న మాట. దీపం మరొక దీపాన్ని వెలిగించినట్లే, గుండె మరో గుండెలో ధైర్యాన్ని నింపాలి. నీకు తెలిసిన జ్ౙానాన్ని ఇతరులకు పంచిపెట్టు. జ్ౙానం ఎంత ప్రసరిస్తే, దేశం అంత సుఖపడుతుంది.
- మన దేశం బాగుపడాలన్నా, మన బ్రతుకు బాగుపడాలన్నా, మనం చిన్నతనంలోనే మంచి అలవాట్లు, మంచి స్నేహం, మంచి మాటలు, మంచి నడవడి అలవరచుకోవాలి.
- రోజూ ప్రొద్దున్నే లేవగానే "నేను బాగా చదువుకొని నా దేశానికి సేవ చేస్తాను. భగవంతుడా! నాకు వివేకాన్ని ప్రసాదించు" అని ప్రార్ధించు.
నిరంత వ్యక్తిత్వ వికాస స్ఫూర్తికోసం - యువభారతి సంస్థ స్ఫూర్తితో, పూలబాట ప్రచురణ సంస్థ చేస్తున్న అక్షరభావజనం లో ప్రతీ వ్యక్తి భాగస్వామ్యం వహించాల్సిన తరుణం.
మంచి పుస్తకాలను నిరంతరం చదువుతూవుండే మంచి అలవాటు - మీకు బలంగా కలగాలనే ఆలోచనతో - లక్షలాఅదిమందికి ఈ పుస్తకం అందించాలన్న 'పూలబాటా సంకల్ప ప్రస్థానానికి ప్రతీ వ్యక్తి చేయూతనివ్వడం, కనీస కర్తవ్యం.
మరిన్ని వివరాలకోసం - సంప్రదించవలసిన చిరునామా:
ప్రతులకు :
శ్రీమతి వి.శ్రీదేవి, బ్యాంక్ ఆఫ్ మహారాష్ట్ర బిల్డింగ్, ఫ్లాట్ నెం. 405/బి., రాధాకౄష్ణ ఎస్టేట్స్, కె.పి.హెచ్.బి. కాలనీ, హైదరాబాద్ - 500072. (ఫోన్. 040-23055349. 9989185023/9963896823).
www.yuvabharathipoolabata.org

http:\\photos.yahoo.com/becomingbetterviswam
'పూలబాటా, 'యువభారతీ సంస్థలకు అభినందనలతో -
కొంపెల్ల శర్మ - తెలుగురధం.

నాకు తెలియని నేనెవరో - ముకుంద రామారావు - సమీక్ష

పుస్తకప్రపంచం
నాకు తెలియని నేనెవరో - ముకుంద రామారావు
'కళ్ళల్లో కళ్ళు పెట్టి చూడూ అని ఒక యుగళగీతంలో చెప్పాడు ఒక చిత్రగీతకవి. అలా ప్రేయసీప్రియులు తమ కళ్ళద్వారా ప్రేమరామాయణాన్ని పంచుకుంటారు. కాని కవిత్వం వచ్చేసరికి కవి తన కవితల ద్వారా కవితాభిమానులకు ఒక కొత్తతరహా చక్షువుల్ని అందించే బాధ్యత తప్పదు మరి. అవసరమైతే, పాఠకుడు తనదైన తరహాలో దర్శనాన్ని చేసుకోగల స్థాయి, సత్తా ఉంటేనే, సాహితీపిపాసకు ఆపోసన పట్టినట్లు నిర్ధారణ అవుతుంది. ఈ రెండు దౄక్పధాలు సమపాళ్ళలో అవతరించాయి - ప్రముఖ కవి, రచయిత ముకుంద రామారావు రచించిన కవితాసంకలనం - 'నాకు తెలియని నేనెవరో' లో.
కళ్ళు అందించిన పరవళ్ళు
కవి ముకుంద రామారావు తన సంకలనంలోని 46 కవితల్ని 'కళ్ళూ అని భావించడమే కాక, చదువరుల కళ్ళల్లో కళ్ళుపెట్టి చూస్తాయి కూడ అని ఒక విధమైన భరోసాని అందించారు. ఆ కళ్ళు సాహితీప్రియుల కళ్ళలోకి ఎంతవరకూ దౄష్టిని సారించాయి అన్నది వ్యక్తిగత అనుభూతి అనే చెప్పాలి. మామూలు చూపులను కాకుండా, అవి ఆనందాప్యాయతలను కూడ అందిస్తాయని వివరించారు.
కవి భావనాప్రపంచం
జీవితం అంటే - కవి 'ముకుందా తనదైన నిర్దిష్ట భావానుభవాలను సంకలనంలోని ముందుమాట ద్వారా చెప్పిన తీరు పఠితల్ని ఆశ్చర్య పరచక మానవు. మనిషి జీవితం ఒక ప్రయాణం, యాత్రగా సాగుతూనే, దశలూ, మజిలీలు దాటుతూంటాయి. ఉద్యోగ విరమణ కూడ ఒక కొత్త మజిలీ అని భావించడం జీవితాన్ని అర్ధంచేసుకున్న వారే అలా భావించగలరు. ఎంత చూసినా, తెలిసినా, ఎదిగినా, ఎంత తక్కువో అనగలగడం మనిషిలోని రికామీ వ్యక్తిత్వానికి ప్రతీక. కవిలోని నిరాడంబరతకు నిదర్శనం. ప్రపంచం, ప్రకౄతినుంచే నేర్చుకునేవి కోకొల్లలు అని కూడ అంటారు.
కవిత్వం అంటే - కవి లాగే, రామారావు కవిత్వం అత్యంత పరిశుభ్రతని అనిపించడమే కాక, అతిశయోక్తి, భాషాజాడ్యం మచ్చుకైన కానరావు అని ప్రముఖ కవి అజంతా అంటారు. మరో ప్రముఖ సాహితీవేత్త సంజీవదేవ్ మాటల్లో చెప్పాలంటే - ముకుంద కవనశైలి - ఉత్తమైన వస్తురూపసంపద, మరింత ఉత్తమ కవితని, భావాన్ని దర్శనీయం చేయడం ఉత్తమ కవితకు లక్యలక్షణం అని అంటారు.
ముకుంద శైలి కవిత్వం
కవిత్వానికి నిర్వచనాలు వేలకువేలు ప్రత్యక్షమవుతాయి. కానీ, సాధికారత అన్నది లేదు, రాదు, రాలేదు. ఎవరి అభిప్రాయం, అనుభూతి వారిది కనుక. ముకుంద వారి కవిత్వాన్ని యిలా నిర్వచించారు. 'ఉదయాస్తమయాలంత నిత్యనూతనం, సూర్యకిరణాల చైతన్యం, శాఖోపశాఖల చెట్టు, సముద్రంలో కలిసేవరకూ సాగే నది, జీవన సంగీతం, అనుభవ సారం, నన్ను నేను తెలుసుకునే సాధనం, ఒక కొత్త ఊపిరి, నిండుగా ఆనందించి ఆశ్చర్యపోవాలి, అడ్డంకుల్ని దాటుకుంటూ పోవాలి.'
రామారావు గారు కవిత్వానుభూతిని ప్రకటించిన తీరు మరింత ఆనందానుభూతుల్ని వివరిస్తుంది. 'పసిపిల్లలంత స్వచ్చంగా ఉన్నట్లు, అనారోగ్యం నుండి తేరుకుంటున్నట్లు, చీకటి నుండి వెలుగులోకొస్తున్నట్లు, ఎన్నో సంవత్సరాల తరువాత ఇంటికొస్తున్నట్లు, వెన్నెల అడవిలోకి చొచ్చుకుపోతున్నట్లు, వేసవిలో చల్ల గాలి తాకినట్లు, ఎదురు చూస్తున్న మొక్కలకు నీళ్ళు పోస్తున్నట్లు, వడగళ్ళ వానకి వీధంతా పిల్లల వరదైనట్లు, వచ్చే ప్రతీ రోజూ ఒక పేరు ఒక తేదీతో వస్తున్నట్లు, నీటిలో నీరు, పాలలో పాలు, నూనెలో నూనెలో కలిసి పోతున్నట్లూ అని చెప్పినతీరుని బట్టే, నిస్సందేహంగా ముకుందం రామారావు కవుల వరసలో ప్రధమపంక్తిలో పరిగణించడం అలవోకగా జరిగిపోతుంది అని ఘంటాపధంగా చెప్పవచ్చు. పుట్టుకమీద, ప్రేమమీద, చావుమేద ఉన్న నమ్మకమే కవిత్వం మీద కూడ అని చెప్పడంలో ముకుందంలో నిద్రాణమైన తత్వవేత్త కనిపిస్తాడు. అందుకే, కవితాసంకలనానికి పెట్టిన పేరు - నాకు తెలియని నేనెవరో - అన్నది నిజంగా కవిత్వం అంత ఆనందానుభూతుల్ని అందిస్తోంది. ఈ విషయంలో ముకుందం వారిని అభినందించక తప్పదు.
ముకుంద వారి కళ్ళ దొంతరలు
ముకుంద తన సంకలనం లోని మొదటి కవితే చదువరులని ఆకర్షిస్తుంది. 'ప్రయాణం' అన్న కవితలో ప్రతీ రోజూ లేచిందే పరుగు (నగరజీవన యాంత్రీకరణ కు సూచన) అంటూ, మనం నిత్యం పీల్చే గాలి ఎప్పటికీ మన ఆస్తిగా మారదంటూ, మరణం మన అధీనంలో లేదు (బుద్బుదప్రాయం అని చెప్పడం) అని అంటారు. తత్వతకు వేరే నిదర్శనం అనవసరం. ప్రపంచాన్ని ఒక నదితో పోల్చడం ఒక నవ్యత అయితే, ఆనవాళ్ళయినా మిగల్చని పడవ ప్రయాణం జీవితం అనడం గొప్ప భావన. 'ఉనికీ అన్న కవితలో - వినకుండా వింటూ, చూడకుండా చూస్తూ, మాటాడకుండా మాటాడుతూ ' అనడం జీవితంలో మన ఉనికిని కోల్పోతున్నాం అని చెప్పడం కూడా సహజభావం.
ముకుంద ప్రయోగాలు
కొన్ని మచ్చుతునకలుగా చెప్పుకోదగ్గ ప్రయోగభావజాలాన్ని యిలా చెప్పుకోవచ్చు.
ఎంత మార్పుకోసం ఎదురుచూసినా, నేడు నిన్నటి రేపు (నేడు నిన్న రేపు), వచ్చిపోయే మేఘాల్లో అయినా తడిపి వెళ్ళినవే గుర్తుంటాయి ఎన్నాళ్ళయినా (ఐనా - అతిథుల గురించి), మాటాలు వేరు, మనుషులు వేరు (ఫోనుల్లో), విత్తినవి మొలకెత్తి, మొలకెత్తినవి నిలిచి, నిలిచినవి ఎదుగుతున్న కొద్దీ, ఎంత ఆనందమో; ఎవరు పెంచిన పిల్లలో, నిత్యం తారసపడే ఈ చెట్లన్నీ (చెట్లు - పిల్లను లేని లోటు చెట్లలో చూసుకునే తిమ్మక్క - స్వఛ్ఛంద సేవకురాలి భావానికి కవితారూపం), మారుస్తున్న దుస్తుల్లా, మారుతున్న బాధ; రాత్రి ప్రపంచం చల్లబడ్డాక కూడా, సముద్రంలా నా శరీరం ఇంకా వెచ్చగానే ఉంది (రాత్రంతా), ఎన్ని భాషలు తెలిసినా, హౄదయ భాష, బతుకు భాషతోనే (పొగ), నేను మీ అమ్మని కాదు, మా అమ్మనీ కాదు, మా అమ్మకి కూతుర్ని (విదేశంలో మనుమరాలు), ఆకారాన్ని తప్ప, అద్దం కూడా నన్ను ప్రతిఫలించదు; వసంతం ఎలా వచ్చిందో ఎవరికీ తెలీదు; బాధ తెలిసాక, ఓదార్పు తెలుస్తుంది (ఒక ఒంటరి వేళ), ఆకాశాన్ని శుభపరుస్తోయో మలిన పరుస్తాయో; కొత్తవో పాతవో, అంతటి సూర్యుడికే అడ్డుగా నిలుచోగల అహంకారమో; ఏమిటో ఈ మేఘాలు ఎప్పుడూ (ఈ మేఘాలేమిటో), ఇంటికంటే ముందే బయట వెలుగు, బయటకంటే ముందే యింట్లే చీకటి, ఎక్కడున్నా కాస్త ముందో వెనకో (ఇంటా బయటా), సమయానికి సహనం లేదు, సానుభూతి జ़్జాపకాలు, దిద్దుబాట్లూ ఏవీ లేవు (సమయం), వెనుకచూపుది జ़్జాపకాల గతం, వెనక్కి పోలేక, ఏవీ మార్చలేక; ముందు చూపుది కోరికల భవిష్యత్తు, ఊరిస్తూ బతికిస్తూ; తనలోకి తానే లోచూపు, గతాగతాలు లేకున్నా, నిదానంగా నిబ్బరంగా (చూపు), ఎందుకో ఏమో చావు పుట్టుకలంత రహస్యం ఇప్పటికీ (గుండె కోత), కాలాన్ని కాలం, దూరాన్ని దూరం, మింగుతూనే ఉన్నట్టు, ఆశని ఆశ (సొంతిల్లు), అంత దూరం నడిచాకే, దగ్గరి దారేదో తెలిసింది; ఆకలి రుచీ లేకపోతే, అన్నంతిన్నా అలసిపోయే వాడినేమో (కొన్ని).
యిలా చెప్పుకుపోతే - 'ముకుంద (కవన)మాల కడు సుదీర్ఘం కాక తప్పదు.
ప్రముఖ కవి 'మో' అన్నట్లు, ఆధునిక కవిత్వానికి చేస్తున్న దోహదాన్ని వాల్లస్ స్టెవన్స్ మాటని, కాగితంలో ఎక్కువ తెలుపుదనం, తక్కువ అక్షరాలూ నేర్పాను - అన్నట్లు మౌనంతో, ధ్యానంతో సేవ చేసున్నట్లు ముకుంద రామారావు గారిని అభినందించడంలో ఔచిత్యం ఎంతో వుంది కదా.
ముకుంద వారి స్వంత కవితాభాషణంలోనే చెప్పాలంటే - 'ప్రతి రోల్జూ చేతులు అలసిపోయేవరకూ కొత్త కొత్తగా నన్ను నేనే రాసుకోవలనుంది మళ్ళీ మళ్ళీ' అన్న ఆయన ఆశ, ఆశయం రెండూ తీరుతాయి అన్నదాంట్లో ఎటువంటి సందేహం లేదు, రాదు.
'నాకు తెలియని నేనెవరో' అన్న కవితాసంకలనం చదివాక, ప్రతీ సాహితీప్రేమికుడు తనను గురించి మాత్రం తాను రవంతైనా ఆలోచించక తప్పదు. అంతమాత్రమైనా, ప్రభావం, ప్రేరణ, ఈ సంకలనం కలిగిస్తుంది.
ముకుంద రామారావు - రచించిన, వలసపోయిన మందహాసం,మరో మజిలీకి ముందు, ఎవరున్నా లేకున్నా రచనలతోపాటు, వలసపోయిన మందహాసం కవితాసంకలనానికి శ్రీ రమణా సుమనశ్రీ పురస్కారం లభించడం కవి ప్రతిభాకు తార్కాణం.
కొంపెల్ల శర్మ - తెలుగు రధం.