జీవితమా నీకు వందనం
ఓ జీవితమా అభినందనం

క్షణికమైనా రమణీయ కవితవి
ముద్దులొలికించే ముక్తపదగ్రస్తానివి
బుద్బుదమైనా సవర్ణానుభూతివి
జనన మరణాల మధ్య విరామచిహ్నానివి ఓ

జన్మత్: మరణాన్ని అంకాన దాస్తుంటివి
జన్మాంతం జీవులకు భయభ్రాంతుల్నిస్తుంటివి
హాస దరహాసాలను రవంతైనా వలదంటుటివి
నిత్యం బతుక్కి భయాన్ని వినా అభయాన్నివకుంటివి ఓ

ఆలోచనాపరులకు తమాషాల నిషావి
అనుభూతువాదులకు విధిగా విషాదానివి
నీవాడించే క్రీడలకు నీతినియమాలు నిర్మించకపోతివి
పత్రాంత హిమబిందువులా కాలపుటంచుల్లో నౄత్తమాడిస్తుంటివి ఓ

అగ్రహీత గ్రీష్మంలా అనంతానంత వర్షిణిలా
అనాలంకౄతీ వసంతంలా శిశిర హేమంత మితశీతకంలా
అగంతుకమై, అనాకారమై, అధ్వాన్నమై
అద్వితీయంగా అవతరిస్తుంటివి అమాంతంగా అదృశ్యమవుతుంటివి ఓ

చాటుమాటుగా వెంటాడే నీడవి, విదేశీ గూఢచారివి
సన్నిహితం కోరి వెంబడిస్తే సుదూరపు సితారవి
అలకతో దూరమైతే, దరిజేరే మధుర మధుచంద్రికవి
అధవంతపు అన్వేషెతవి, అర్ధంకాని అనామికవి ఓ

కొంపెల్ల బాల సుబ్రహ్మణ్య శర్మ